پایگاه خبری هفت شهر نیوز
21:28:39 - پنجشنبه 12 آذر 1394
داغ کن - کلوب دات کام Balatarin اشتراک گذاری در فیس بوک تویت کردن این مطلب
قرص نـــــان، دیـــگ پـلـو
در واژگان اقتصادی و تعاریف، مفاهیم و استانداردهای بین المللی کلمه ای تحت عنوان« اقتصاد مقاومتی» وجود ندارد. با عنایت به پیشنهاد مقام معظم رهبری و تاکیدات مقامات و سایر مسئولان عالی کشور باید این واژه متناسب با شرایط اقتصادی کشور و مقتضیات زمان و در چارچوب فقه پویا و اقتصاد بین المللی می بایست […]

VNwmR

در واژگان اقتصادی و تعاریف، مفاهیم و استانداردهای بین المللی کلمه ای تحت عنوان« اقتصاد مقاومتی» وجود ندارد. با عنایت به پیشنهاد مقام معظم رهبری و تاکیدات مقامات و سایر مسئولان عالی کشور باید این واژه متناسب با شرایط اقتصادی کشور و مقتضیات زمان و در چارچوب فقه پویا و اقتصاد بین المللی می بایست تفسیر و تعبیر قابل فهم، که در حوزه اقتصاد خرد و کلان قابلیت پیاده سازی و عملیاتی برای مجریان و مردم را داشته باشد. البته اقتصاد دانان نگرشهای متفاوتی را نسبت به این واژه دارند؛ برخی آن را در چارچوب تعاریف و مفاهیم اقتصادی و واژگان تعریف شده که قابلیت استاندارد سازی داشته باشد نمی دانند. عده ای مبانی فلسفی و جهان بینی اقتصاد مقاومتی را در چارچوب قانون اساسی و خارج از نظام سرمایه داری و نظام بازار تفسیر می کنند. تعداد بی شماری از آنها اجرای اقتصاد مقاومتی را در یک بازار غیرانحصاری، غیر رانتی و غیر دولتی امکان پذیر می دانند. واقعیت این است، هیچ مرکز تحقیقاتی مدل و تعریف خاصی برای« اقتصاد مقاومتی» که ماهیت اجرایی داشته و از توان تئوریک قوی نیز برخوردار باشد ارائه نکرده است.

در عصر ابتدایی که انسان برای ارتزاق خود و خانواده اش به شکار حیوانات می رفت، ابزاری- نیزه، تیر و کمان- برای شکار ساخته بود که سرمایه و مالکیت آن محسوب می شد و در عصر کشاورزی، انسان مالک زمین، گاو و گاو آهن و محصول تولیدی خویش بود و دسترنج خود را مبادله و یا با آن تجارت می کرد. در دوران صنعتی، انسان با تولید ابزار صنعتی و سرمایه فزون تر خویش تولید را توسعه و رونق بخشید. بحث سرمایه داری از زمان مارکس ، انگلس و لنین به یک موضوع چالشی و تبدیل به یک ایدئولوژی فراگیر در اروپا و بعدها در کل جهان گردید. دو قطبی شدن جهان با ایدئولوژی مارکسیستی و تقابل سرمایه با نیروی کار و صف آرایی سرمایه داران با کارگران و زحمتکشان سالها توان و انرژی سرمایه و نیروی کار را به خود مشغول کرده بود.

طبقه کارگر«پرولتاریا» که فاقد سرمایه بود و صرفا” از نیروی کار استفاده می کرد و طبقه سرمایدار«کاپیتال» که روز به روز بر سرمایه خویش می افزود، از مناقشات فلاسفه تا روشنفکران و نخبگان ۱۰۰ ساله اخیر بود. امروزه عامل کار با سرمایه عجین شده است و ثروت و منبع انسانی را تشکیل می دهند. در قرون اخیر دانشی شکل گرفته و در مراکز آکادمیک و علمی دنیا تحت عنوان اقتصاد و با زیر شاخه های مختلف تدریس می شود. اقتصاد امروزی از سرمایه گذار حمایت می کند. اقتصاد، سرمایه را به عنوان یک نهاد تولید می شناسد که در کنار سایر نهادها به کار آمدی تولید کمک می کند.

با توجه به اینکه در مواد ۴۳،۴۴،۴۵ و سایر مواد قانون اساسی سیاست های و جهت گیری های کلی اقتصاد ایران در سه بخش دولتی، تعاونی و خصوصی بدون تعیین، مقدار و میزان؛ سهم هر یک را مشخص نکرده است، اما همچنان در میان رگه های مختلف فکری این بحث مطرح است. مالکیت سرمایه باید بر عهده چه کسی باشد؟ برخی بدان قائل هستند، برای اجرای عدالت و تحقق و برپایی قسط اسلامی سرمایه باید در اختیار دولت باشد، نه سرمایه داران؛ یعنی رگه های تفکر کمونیستی همچنان بخشی از اندیشه های متفکرین و نخبگان کشور ما را در حوزه مبانی اقتصادی اشغال کرده است. گرچه مقام معظم رهبری با اصلاحات اصل ۴۴ قانون اساسی و طبقه بندی بنگاه های اقتصادی مبتنی بر گروه های یک، دو و سه سقف و کف محدوده دخالت دولت را تعیین نمودند، ولی متاسفانه با اجرای غلط آن طی ۱۰ سال گذشته نه سهم تعاونی ادا شد و نه سهم بخش خصوصی، به معنای دیگر واگذاری های دولتی توسط سازمان خصوصی از این جیب به جیب دیگر وارد شد.

یعنی همان نظام کمونیستی و دولتی به طریق دیگر شکل گرفت. اقتصاد ایده آل که تحت عنوان «اقتصاد مقاومتی» موضوع سخنرانان همه منابر و محافل گردیده است. بدون اینکه شاخص های آن تعیین و تدوین شود. اقتصاد کارآمد یک اقتصاد غیر انحصاری، غیر دولتی و رقابتی است. یعنی در شرایط عادی بنگاه های تولیدی بتوانند با یکدیگر و رقبای مشابه داخلی و خارجی رقابت نمایند و محصول تولیدی آن با کیفیت برتر و قیمت پایین تر در حوزه مصرف داخلی و خارجی قابل عرضه باشد؛ این اقتصاد ضربه ناپذیر ، مقاوم و نفوذ ناپذیر است.

اقتصاد رانتی ، اقتصاد دلالی مبتنی بر سود، فردی و شخصی است. این اقتصاد نه تنها در قانون اساسی بلکه در افکار عمومی مردم نیز غیر قابل قبول و پذیرش است. اقتصاد ابزار و وسیله است. اقتصاد هدف غایی نیست. قانون اساسی جمهوری اسلامی چندین وظیفه و تکلیف را بر حکومت جمهوری اسلامی فرض واجب تلقی کرده است. از جمله: ایجاد کار ، اشتغال، تامین مسکن، خوراک، پوشاک، آموزش و بهداشت، درمان و بیمه های اجتماعی از جمله بازنشستگی و کار افتادگی؛ طبیعی است که اقتصاد به عنوان یک علم از سرمایه داری حمایت نمی کند. اقتصاد حامی سرمایه  و سرمایه گذار است و برخی تصور می کنند اگر سرمایه در دستان دولت باشد خوب است -کمونیست ها و سوسیالیست ها- و اگر سرمایه در دستان مردم باشد مذموم است، چون موجب استثمار اقشار ضعیف از جمله کارگران می شود. اگر حجم و کیفیت تولید أعم از زراعت، دامداری، باغبانی، شیلات، صنایع کوچک و  بزرگ، زیادتر و بزرگ نباشد و عادلانه در شبکه فروش توزیع شود و حقوق حقه دولت أعم از حقوق گمرکی و مالیات اخذ شود، قطعا”« اقتصاد مقاومتی» و عادلانه است.

«اقتصاد مقاومتی » یک اقتصاد بهره ور است. اقتصاد همانند یک قرص نان و یک دیگ پلو است. هر چقدر حجم و بزرگی آن بیشتر و با کیفیت تولید شود، مقبول تر، محبوب تر، عادلانه تر و مقاوم تر خواهد بود. اقتصاد غیر شفاف رانت جو و دلال محور، شکننده و غیر مقاومتی است. مهم، مدیریت سرمایه نیست که در دستان چه کسی از جمله دولت، بخش خصوصی یا تعاونی باشد؛ مهم،آن است شاخص های تاثیرگذار اقتصادی از جمله نرخ بیکاری، رشد اقتصادی شاخص تورم ، ضریب جینی، سهم بودجه از نفت یا مالیات و همچنین تراز صادرات و واردات با کشورهای دیگر مثبت و شفاف باشد. اقتصاد ایران باید از منظر مختلف مورد آسیب شناسی قرار گیرد و تئورسین های اقتصادی بدانند اقتصاد، ایدئولوژی پذیر نیست. تجربه اقتصاد مبتنی بر مکتب کاپیتالیسم، کمونیسم و سوسیالیسم  و کارکرد آن دو ثابت کرده است رفاه، عدالت در سایه سار نهادهای تولید سرمایه و کار سامان خواهد یافت و تبعیض، استثمار و رانت جویی و تن آسایی در اقتصاد های بهره ور و مقاوم جای نخواهد داشت. در غیر این صورت اقتصاد، شکننده، ناپایدار و غیر مقاومتی است که با کمترین ریشتر بنیان آن فرو خواهد ریخت.

 

 

 

مدیر مسئول هفته نامه شکوفه های زیتون

عضو هئیت مدیره بیمه البرز ایران

 

تبليغات
هفت شهر نیوز هفت شهر نیوز هفت شهر نیوز هفت شهر نیوز هفت شهرنیوز هفت شهر نیوز